به نام ایزد کیهان
آسمان تیره
پس از آنکه ایزاک نیوتن قانون جاذبه را کشف کرد دوستش ادموند هالی به ستاره های دنباله دارعلاقمند شد. در سال ۱۶۸۲ ستاره ی دنباله داری در آسمان ظاهر شد که همان مسیر ستاره های دنباله دار سال های ۱۵۳۱ و ۱۶۰۷ را طی می کرد.هالی با استفاده از قانون جاذبه نشان داد آن چه سه ستاره ی دنباله دار در واقع یک ستاره ی دنباله دار بوده است که در مداری طولانی گرد خورشید دور می زند و تقریبا" هر ۷۶ سال یک بار ظاهر می شود.او پیش بینی کرد که ستاره ی دنباله دار زبور در سال ۱۷۵۸ بر خواهد گشت و در همان مسیر معمول آسمان را طی خواهد کرد. در سال ۱۷۵۹ ستاره ی دنباله دار مزبور بازگشت و در نتیجه به ستاره ی دنباله دار هالی معروف شد. یک ستاره اگر بعد از انقباض هسته اش بیش از سه برابر جرم خورشید باشد یکی از جالب ترین و جذاب ترین اتفاق ها در انتظار ستاه است آن هم تبدیل شدن آن به یک سیاه چاله. گرانش بسیار زیاد حتی نوترون ها را در هم می شکند و عملا" هیچ چیز مانع فشرده شدن بیش از حد این ستاره نمی شود و شعاع ستاره به صفر می رسد. در این حالت چگالی این جرم بی نهایت است. این چگالی عظیم باعث یک خمش عجیبی در فضا و زمان می گردد. دانشمندی به نام بطلمیوس بر این عقیده بود که زمین مرکز عالم است و دیگر اجرام آسمانی به دور آن می گردند. او ثابت کرد که خورشید در جایش ثابت نیست و همواره در جای خود لرزش هایی دارد. افلاطون نیز بر این عقیده بود که زمین مرکز عالم است و دیگر اجسام به دور آن می گردند. در قرن ۱۷ کپرینک ثابت کرد که خورشید مرکز عالم است و زمین نیز مانند دیگر اجسام به دور خورشید می گردد. ولی ما می دانیم که شیخ طوس در ایران که پایه گذار رصد خانه ی مراغه است از خیلی قبل پیش کشف کرده بود که خورشید مرکز عالم است و چون در آن زمان غارت گرانی چون محمود شاه غزنوی به فتوحاتخود می افزود در آنزمان به کلیسا های کاتولیک نزدیک می شد و کپرینک بر اثر مطالعه ی کتب های ما توانست این نظریه را ثابت کند.

| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |









