به نام ایزد کیهان
آسمان تیره
جستجوی داده ها
رابرت راتلج از دانشگاه مکگیل در شهر مونترِئال کانادا اولین کسی بود که متوجه این شیء شد.وی به مقایسه کاتالوگی از 18 هزار منبع آسمانی اشعه ایکس که توسط ماهواره آلمانی-آمریکایی `روسَت` تهیه شده، با کاتالوگ اشیایی که در نور قابل رؤیت، مادون سرخ، و امواج رادیویی ظاهر شدند پرداخت.پروفسور راتلج تشخیص داد که یکی از منابع روسَت (Rosat) به نام 1RXS J141256.0+792204 در هیچ یک از طول موج های دیگر همتایی ندارد.سپس گروه منجمان تلسکوپ فضایی `سوئیفت` ناسا را در اوت 2006 به سوی این شیء نشانه رفت. تلسکوپ اشعه ایکس سوئیفت نشان داد آن منبع صدور اشعه ایکس همچنان وجود دارد و تقریبا همانقدر انرژی ساطع می کند. روسَت در سال های 1990 تا 1999 به گردآوری منابع آسمانی اشعه ایکس پرداخت.رصدهای سوئیفت به گروه امکان داد موقعیت این شیء را با دقت بیشتر محاسبه کنند و معلوم شد که این به هیچ شیء شناخته شده دیگر فضایی ارتباط ندارد.محققان سپس با تلسکوپ 1/8 متری `جمنای شمالی` در هاوائی و رصدخانه فضایی اشعه ایکس چاندار به مطالعات خود ادامه دادند.
خواص غیرعادی
اینکه کالوِرا دقیقا چه نوع ستاره نوترونی است همچنان یک معماست. به گفته دکتر راتلج، هیچ تئوری پذیرفته شده عمومی دیگری برای توضیح اشیایی مانند کالوِرا که در طیف اشعه ایکس، درخشان، اما در نور قابل رؤیت، محو، هستند وجود ندارد.وی گفت: `یا کالورا یک نمونه غیرعادی از یک نوع شناخته شد ستاره نوترونی است، یا نوع جدیدی از ستاره نوترونی است، یعنی نخستین نمونه در نوع خود.`موقعیت کالورا یعنی فاصله زیاد آن از سطح کهکشان راه شیری نیز یک معما است. پژوهشگران بر این باورند که این شیء بقایای ستاره ای است که زمانی در سطح پرستاره کهکشان ما می زیسته و بعدا در یک ابرنواختر منفجر شده است.کالورا برای رسیدن به موقعیت فعلی باید راه خود را به خارج از سطح کهکشان باز کرده باشد
به گزارش ایرنا به نقل از رویترز، کشف این سیاره گازی غول آسا که سه برابر سیاره مشتری است، منظری از آینده منظومه شمسی و آنچه با پیر و متلاشی شدن خورشید در زمین اتفاق خواهد افتاد، ارائه میدهد.
دانشمندان دریافتند این سیاره حدود چهار هزار و ۵۰۰سال نوری از زمین فاصله دارد. این سیاره نیز زمانی در فاصله کنونی زمین با خورشید ما (حدود هشت دقیقه نوری) به دور ستاره خود میچرخیده، اما سپس از مسیر خود خارج شده است.
`جاناتان فورتنی` محقق ناسا در نشریه نیچر نوشت، اکنون، این تنها منظومه سیارهای کشف شدهای است که از مرحله `غولسرخ` خود جان به در برده است.
این کشف نه تنها در مورد منظومه شمسی ما که در آن عطارد، زهره و حتی زمین در نهایت توسط خورشید که هنگام مرگ، سرخ و منبسط میشود، بلعیده خواهند شد، بلکه در مورد منظومههای دیگری که در همسایگی ما قرار دارند، اطلاعاتی را در اختیار دانشمندان قرار میدهد.
دانشمندان حدود ۲۵۰سیاره را شناسایی کردهاند که دور ستارههایی غیر از خورشید ما میگردند. اغلب آنها از طریق اندازهگیری هایی غیرمستقیم مانند تغییرات جزیی در حرکت یک ستاره کشف شدهاند.
`دان کورتز` اخترفیزیک شناس دانشگاه لانکشایر گفت این گروه تحقیقاتی سیاره مذکور را بطور تصادفی و هنگامی که در حال بررسی ستاره مادر آن موسوم به `Pegasi `V 391بودند، کشف کردند.
امواج صوتی در این ستاره آن را به تغییراتی نبض مانند واداشته و هر دقیقه روشنایی آن را تغییر میداد. با مشاهده این تغییرات ستارهشناسان میتوانند سرعت صوت را با هدف دیدن درون ستاره، اندازهگیری کنند.
این گروه دریافت ستاره Pegasi V 391در میانسالی خود زمانی که وارد فاز `غولسرخ` شد و پیش از آنکه شعاع خود را تا بیش از ۱۰۰برابر منبسط کند، جرمی برابر جرم خورشید داشت. انتظار میرود خورشید این کار را در پنج میلیارد سال انجام دهد.
محققان میگویند ستاره مادر این سیاره جرم خود را از دست داد و نیروی گرانشی آن برای جذب آنقدر کم شد باعث شد که سیاره فقط اندکی از مسیر خود منحرف شود و علت باقیماندن این سیاره همین امر بوده است.
به گفته کورتز، زمانی که خورشید (که دانشمندان فکر میکنند ۳۰درصد بزرگتر از زمان به وجود آمدن آن است) تمامی هیدروژن خود را از دست دهد و در طول مرحله غولسرخ، منبسط شود، زمین نیز احتمالا به همین دلیل از نابودی کامل نجات خواهد یافت.
آیندهزمین آنست که گرمای خورشید، اقیانوس را به جوش آورد، اما سنگهای داغ از این نابودی جان سالم به در میبرند
به گزارش سرویس «علمی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دانشمندان بقایای فسیلی این گونه انسانی را با روش تصویربرداری لیزری ابعادی مورد مطالعه قرار دادهاند.
مچ دست این موجود فاقد خلاقیت پیشرفتهای است که در انسان اندیشه ورز (هوموساپینسها) و نئاندرتالها مشاهده میشود. مچ دست این دو گونه پیشرفته میتواند نیروها را از بن انگشت شست به سرتاسر مچ توزیع کند تا مچ دست دارای تواناییهای جذب تکانه بیشتری شود.
نویسنده این مقاله در موسسه اسمیت سونیان در واشنگتن در این زمینه میگوید: این یافته نشان میدهد که هابیتی که بقایایی فسیلی آن در نقطه دور افتادهای در جزیره اندونزی در سال 2004 کشف شد، در ابتداییترین نقطه در تاریخ بشریت و بسیار قبلتر از انسان پیشرفته و نئاندرتالها تکامل یافته بود
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
