به نام ایزد کیهان

gandom023 — Sat, 17 Oct 2009 16:55:24 GMT

هویت این جرم: ان.جی.سی ۱۵۱۲ کهکشانی زیبا و بسیار دور از کهکشان ما

gandom023 — Sun, 11 Oct 2009 07:38:52 GMT

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید نتواند

که ره تاریک و لغزان است...

شعری بود از استاد اخوان که از صمیم قلب دوسش دارم.

gandom023 — Sun, 11 Oct 2009 07:29:31 GMT

به نام ایزد کیهان

این بار می خوام در مورد تیتان بگم. قمری که شاید بعد از زمین برای ما شانسی باشه برای ادامه ی زندگی.

وجود درياچه‌هاي متان مايع روي سطح قمر "تايتان" سياره "زحل" در يكشنبه 17/10/1385
تاييد شد – بررسي تصاويري كه سفينه كاوشگر سياره "زحل" به نام "كاسيني" از قمر "تايتان" اين سياره به زمين ارسال كرده‌است وجود درياچه‌هاي متعددي از جنس متان مايع را روي سطح اين قمر تاييد مي‌كند.
به گزارش واحد خبر مركز مطالعات و پژوهش هاى فلكى ـ نجومى به نقل از سايت "spaceflightnow"اين تصاوير در تابستان گذشته از سطح قمر "تايتان" گرفته شده‌اند و محققان هم‌اكنون با تجزيه و تحليل دقيق اين تصاوير، وجود درياچه‌هاي هيدروكربنهاي مايع روي سطح اين قمر را تاييد مي‌كنند.
"تايتان" بزرگترين قمر سياره "زحل" و شبيه‌ترين جسم آسماني به سياره زمين در منظومه شمسي است و دانشمندان هم‌اكنون اطمينان پيدا كرده‌اند لكه‌هاي تيره‌رنگ موجود روي اين قمر از جنس متان و يا اتان مايع هستند.
متان و اتان در كره زمين به صورت گاز وجود دارند اما دماي بسيار پايين قمر "تايتان" اين هيدروكربنها را به شكل مايع درمي‌آورد.
"الن استفان" محقق برنامه كاوشگر "كاسيني" از كالج لندن اعلام كرد رفتار متان در سطح "تايتان" همانند رفتار آب در سطح زمين بوده و اين ماده در سطح "تايتان" همانند آب شفاف است.
"تايتان" تنها قمر موجود در منظومه شمسي است كه از جوي فشرده برخوردار است و در جو اين قمر ابرهايي از جنس متان و نيتروژن به چشم مي‌خورند.
ابرهاي متان موجود در جو اين قمر با نور خورشيد از بين مي‌روند و به همين علت محققان عقيده دارند متان بايد به طور مداوم از سطح قمر منتشر شده و جايگزين اين ابرها در جو آن مي‌شود. با توجه به همين موضوع دانشمندان از مدتها قبل براين باور بودند كه درياچه‌ها و يا حتي اقيانوسهايي از متان مايع بايد در سطح "تايتان" و يا زير سطح اين قمر وجود داشته باشند.
سفينه "كاسيني" كه هم‌اكنون در مدار سياره "زحل" گردش مي‌كند در ژوئيه گذشته تصاويري از قطب شمال قمر "تايتان" به زمين ارسال كرد كه در آنها 75 لكه تيره رنگ بزرگ روي سطح اين قمر مشاهده مي‌شد و هم‌اكنون تجزيه و تحليل اين تصاوير نشان مي‌دهد لكه‌هاي تيره رنگ به طور حتم درياچه‌هاي متان هستند و حتي در اطراف برخي از اين درياچه‌ها شيارهاي رودخانه مانندي مشاهده مي‌شود كه طول برخي از آنها به صد كيلومتر مي‌رسد.
محققان طرح "كاسيني" در مطالعه‌اي كه در شماره چهارم ژانويه نشريه "نيچر" به چاپ رسيده است همچنين مطرح كرده‌اند اين درياچه‌ها و رودهاي متان موجود روي سطح قمر "تايتان"، از بارانهايي كه از ابرهاي متان موجود در جو همين قمر مي‌بارند و يا حتي از چشمه‌هاي متان موجود زير سطح "تايتان" تغذيه مي‌شوند.
سفينه بدون سرنشين و 3.2 ميليارد دلاري "كاسيني" در سال 1997 از زمين به سوي سياره "زحل" پرتاب شد و در يكم ژوييه سال 2004 و پس از سفري هفت ساله وارد مدار اين سياره شد. "كاسيني" طرح فضايي مشترك سازمان فضايي آمريكا "ناسا"، آژانس فضايي اروپا و آژانس فضايي ايتاليا بوده و نخستين كاوشگري است كه توسط انسان براي مطالعه حلقه‌هاي حول سياره زحل و قمرهاي اين سياره ارسال شده است.
اين سفينه تا پايان مدت تعيين شده براي ماموريت خود 22 بار ديگر در مدار سياره "زحل" از كنار قمر "تايتان" عبور كرده و تصاوير اين قمر را به زمين ارسال خواهد كرد.

تصویری از تیتان

gandom023 — Mon, 21 Sep 2009 19:15:25 GMT

خسوف در زندان اسکندر

gandom023 — Mon, 21 Sep 2009 19:13:19 GMT

where is god

من خیلی احتیاج دارم به این که یکی تو این دنیا پاشه به من بگه که چطوری می شه خدا رو با علم نجوم اثبات کرد؟ اگه شما خواننده ی عزیز می تونید به من کمک کنید می تونید نظرتونو بگید واقعا" ممنون می شم.

gandom023 — Wed, 09 Sep 2009 09:35:11 GMT

سروده‌های زرتشت

با نگاهی به سروده‌های زرتشت در گانها روشن می‌گردد که او تا چه حد برای شناسایی چگونگی افلاک در تلاش و جستجو بوده است. زرتشت در گانها اهورامزدا را به کرات مورد خطاب قرار داده و از او درباره چونی و چندی جهان ، زمین و آسمان و نظم و ترتیب آنها و چگونگی استواریشان ، پرسش می‌کند. پرسشهای او نشانگر توجه عمیق مردم زمان و کنکاش آنها درباره وضع آسمان و افلاک نشانگر آنست که جامعه زمان با کنجکاوی هر چه بیشتر در صدد شناسائی جهان عظیم خود بوده و می‌کوشیده است تا به (مکانیزم) آن پی ببرد. به عنوان نمونه چند بند از سروده‌های زرتشت را در اینجا نقل می‌کنیم:

"از تو می‌پرسم اهورا به راستی مرا از آن آگاه فرما. کیست آن کسی که در روز نخست از آفرینش خویش پدر راستی گردید؟ کیست آن کسی که به خورشید و ستاره راه سیر بنمود؟ کیست آن کسی که از ماه گهی پر است و گهی تهی. این مزدا این و بسا چیزهای دیگر را می‌خواهم بدانم." از تو می‌پرسم ای اهورا به راستی مرا از آن آگاه فرما. کیست نگهدار این زمین در پائین و سپهر (در بالا) که بسی نشیب فرد نیاید؟ کیست آفریننده آب و گیاه؟ کیست که به ابر و باد تند روی آموخت؟ کیست ای مزدا آفریننده منش پاک. از تو می‌پرسم ای اهورا به راستی مرا از آن آگاه فرما. کیست آفریننده روشنایی سودبخش و تاریکی؟ کیست آفریننده خواب خوشی بخش و بیداری؟ کیست آفریننده بامداد و نیمروز و شب که مردم را برای بجای آوردن نماز می‌خواند.

تقویم ایرانیان

ایرانیان از دیرباز دارای تقویم خورشیدی و سال 365 روزه بودند. می‌گویند که در زمان زرتشت تقویم آنها بر اثر مرور زمان دچار اختلال می‌گردد و آغاز سال به علت کسر روز مازاد بر 365 روز با آغاز فصول طبیعی میزان نبوده ، از این رو زرتشت کبیسه جدیدی معمول می‌دارد که هر 120 سال ، یک ماه به سال خورشیدی اضافه می‌شده است تا نظم لازم برقرار گردد.

شناخت و چگونگی افلاک در اساطیر زرتشتی

در اساطیر نشانه‌های فراوانی در زمینه برخورد و توجیه چگونگی افلاک و ستارگان و ماه و خورشید و نحوه گردش آنها و پیوند و رابطه شان باهم وجود دارد. در آثار بجا مانده از آن دوران شاهد نوعی دسته بندس علمی درباره ستارگان هستیم که در ارتباط با بینش مذهبی صورت گرفته است. چنانکه ستارگانی را که دارای گردش منظم هستند از جمله (هرمزد آفریده‌ها) بشمار آورده و آنهائی که دارای حرکت نامنظم تشخیص داده شده‌اند، به عنوان ستارگان اهریمنی طبقه بندی شده‌اند. در اساطیر مزبور به گونه‌ای قابل توجه به مسئله خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی اشاره رفته و چگونگی این پدیده شرح داده شده است. درباره مسائل نجومی و نقش آن در اساطیر زرتشتی در کتاب اساطیر ایران چنین آمده است: در اساطیر زرتشتی سیارات، یا "ابااختران" ستارگانی اهریمنی به شمار می‌آیند. زیرا ، حرکت آنان در آسمان به نظر مردم کج و معوج است. در برابر اباختران ، روشنان یا اختران ستارگانی هرمز آفریده‌اند، زیرا ، حرکت ایشان منظم و به قاعده است. هر یک از اختران در میان اباختران دشمنی دارد.

نام هفت اباختر ، که سپاهبدان سیارات هستند، چنین است: هرمزد (مشتری) ، کیوان (زحل) ، بهرام (مریخ) ، ناهید (زهره) ، تیر (عطارد) ، ماه سیاه یا ماه اباختری ، خورشید سیاه یا مهر اباختری.
ماه سیاه آن است که در برابر ماه قرار می‌گیرد و آن را سیاه می‌کند و خورشید سیاه آن است که در برابر خورشید قرار می‌گیرد و آن را سیاه می‌کند. طبیعی است که این تعبیری کهن برای گرفتن ماه و خورشید بوده است، عملی نجومی که علت آن را نمی‌دانسته‌اند. از جمله هفت اباختر ، دو ستاره دنباله دار را نیز می‌شناخته‌اند. یکی گوزهر (جوزهر) بوده است که چون ماری در آسمان بوده است و سرود نبی داشته است و دیگری موش پری که ذودوابه است. در برابر سپاهبدان اباختران ، هفت اخترانند که اینان نیز سپاهبدان اختران هستند. این هفت عبارتند از:

هفت اورنگ (=بنات النعش) در برابر هرمزد ، میخ میان آسمان (= جدی) در برابر کیوان ، و ننه (= نسر واقع) در برابر بهرام ، سدویس (= الدبران) در برابر ناهید ، تیشتر (= شعرای یمانی) در برابر تیر ، خورشید و ماه روشن در برابر خورشید و ماه سیاه.

در دنباله این سخن جا دارد یادآور شویم که از بخشهای متأخر اوستا که اطلاعات مربوط به ستاره شناسی جابجا در آن یافت می‌شود، چنین دریافت می‌گردد که سپاهبدان هفتگانه که در حکم دستیاران اورمزد هستند، همانند هفت سیاره قلمداد شده‌اند. نکته دیگری که نباید از یاد ببریم آنکه آسمان مهمترین نماد اهورامزدا بوده تا جائی که هرودوت می‌نویسد، "اهورا مزدا" نامی است که ایرانیان به فلک الافلاک یا به عبارت دیگر به تمامی آسمان می‌دهند.

//+++++++++++++++++++++++++++

وشعری زیبا از مهدی اخوان ثالث که تنها شاعری است که آن قدر شعرهایش را دوست دارم که بعضی وقت ها فکر می کنم این شعر ها را خود من سروده ام

آن بالا

داشتم با ناهار

يک دو پيمانه از ان تلخ، از ان مرگابه

زهر مارم مي کردم؛

مزه ام لب گزه ي تلخ و گس با همگان تنهايي.

پسرک

_ پسرم _

در سکنج دو رديف قفسکهاي کتاب،

رفته بود ان بالا

دستها از دو طرف وا کرده،

تکيه داده به دو ارنج، گشوده کف دست

پاي اويخته و سر سوي بالا کرده.

مثل يک مرد که بر دار صليب.

يا اگر بايد هموار بگويم، شايد،

مثل يک چوب نه هموار صليب.

خواهرش گفت :

« بيا پايين، زردشت! »

مادرش گفت :

«بيا پايين مادر!

وقت خواب ست، بيا، من خوابم مي ايد. »

« من نمي ايم پايين، من اينجا مي خوابم. »

_ گفت زردشت صليب _

« من همين بالا مي خوابم. »

من به او گفتم، يا مي گفتم مي بايد :

« تو بيا پايين، فرزند !

پدرت ان بالا مي خوابد »

يا شايد :

« پدرت ان بالا خوابيده ست ! »

gandom023 — Mon, 27 Jul 2009 19:28:40 GMT

gandom023 — Mon, 27 Jul 2009 19:13:48 GMT

ما برگشتیم!!!!!!!!!!!!

من به همراه گروه رصدی تبیان به همراه بچه های باشگاه نجوم فرهنگسرای بهمن در روز پنج شنبه به سمنان رفتیم. در نزدیکی گرمسار قصری بود به اسم قصر بهرام که یکی از کاروانسراهای زمان شاه عباس بود. ما به بالا پشت بوم اونجا رفتیم و از ساعت ۱۰شب تا ۵ صبح رصد کردیم. تو اتوبوس که بودیم تا خورشید غروب کرد همه رفتیم یه ور اتوبوس و شروع کردن به گشتن هلال ماه تو آسمون و چه هلال خوشگی ام بود ولی کم مونده بود اتوبوس چپه شه.من به شخصه ۲۱ شهاب سنگ دیدم. صورفلکی زیادی مثل اکلیل شمالی ُسوسمارُقیفاووسُ... رو دیدیم. یه ستاره ی دنباله داری رو رصد کردیم به اسم کریتنسن که چون مدارش خیلی از زمین دور بود تشخیص دنبالش از پشت دوربین چندان ممکن نبود. اجرام مسیه رو مثل ام۶ و ام۷ تو صورت فلکی عقرب دیدم و خیلیای دیگه. ولی نکته این جاست که وقتی گرم رصد بودیم یه دفعه گرگا شروع کردن به زوزه کشیدن که ما اونام رصد کردیم. خلاصه وسطای بامداد بود که بچه ها شروع کردن به حرف زدن در مود عرفان حلقه که اگه سرچش کنید جالبه البته اینو هم بگم که در مورد ارواح زیاد توش بحث هست. منم که از اون ترسوها به خاطر همین غریزه گفتم چطوره شعر بگیم و خلاصه یه کاری کردم که تمومش کنن.ولی در نهایت شب رصدی خوبی بود...

gandom023 — Wed, 03 Jun 2009 11:18:02 GMT

gandom023 — Wed, 03 Jun 2009 11:07:18 GMT